Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2007

τεχνική-τέχνη

Όπου η κουβέντα ξεκινάει ανορθόδοξα(;) από τη μαγειρική...

Κώστας:
-Ενώ λοιπόν κάποιος μπορεί απλά να μαγειρεύει φτιάχνοντας ένα καθημερινό φαΐ, κάποιος μπορεί να πει πως αυτό είναι μια μορφή τέχνης, γιατί ο καθένας έχει το προσωπικό του στυλ μαγειρικής. Το να μαγειρεύεις σίγουρα είναι δημιουργία, είναι όμως τέχνη; Μπορούμε να απαντήσουμε εισάγοντας τον όρο τεχνική. Κάποιοι άνθρωποι δηλαδή μπορεί να είναι πολύ καλοί τεχνικοί αλλά δεν κάνουν τέχνη. Περιορίζονται δηλαδή, σ' αυτά που ήδη γνωρίζουν, φτιάχνουν καλά πράγματα χωρίς να διευρύνουν την εκφραστική τους δυνατότητα. Ο πατέρας του Γιάννη για παράδειγμα, κάνει ξυλογλυπτική ξέρει πέντε-δέκα σχέδια, τα βάζει πάνω στο ξύλο και τα φτιάχνει. Κάποιος θα το πει αυτό τέχνη, ή μήπως όμως είναι τεχνική;

Χάρης:
-Νομίζω πως κάποιος μπορεί να πει πως ο πατέρας του Γιάννη είναι καλλιτέχνης γιατί δημιουργεί πάνω στο ξύλο, αυτό δεν είναι απλά τεχνική γνώση, δεν φτιάχνει καρεκλοπόδαρα.

Κώστας:
-Ναι, όμως μπορεί να φτιάχνει και ξυλόγλυπτα καρεκλοπόδαρα, με βάση ένα καλούπι που έχει έτοιμο, δεν διευρύνεται δημιουργικά. Αυτό είναι τέχνη; Κάποιος θεωρείται τεχνίτης και όχι τεχνικός όταν αναπτύσσει μια δική του τεχνοτροπία, ένα δικό του στυλ. Και 'γω μπορώ να φτιάξω ένα ασανσέρ αν διδαχτώ τη σχεδιαστική του κατασκευή. Είμαι τεχνικός αλλά δεν είμαι τεχνίτης. Υπάρχει βέβαια και η διάσταση της καθημερινότητας μέσα στην τέχνη. Κάποιοι μπορούν να πουν πως όλοι εκφράζονται με κάποιο τρόπο, πως μια στριγγλιά είναι μια μορφή τέχνης.

πηγη:http://disobey.net/wxra/

Δεν υπάρχουν σχόλια: